یادم باشه این روزها رو یک گوشه ای بنویسم.

این روزهای بهارهای پی در پی... این روزهای پر از لحظه های تولد...

یادم باشه هر شب موقع خواب دعای ((حول حالنا...)) رو بخونم.

برای خودم...برای تو...

و یادم باشه به خلوت این روزها اعتراضی نکنم.

انسان در خلوت است که زاده می شود...

در تنهایی است که متولد می شود...

شب هرقدر تاريک

دستانم هرقدر سرد

خانه هرقدر خالی...

خيالی نيست!

 گاهِ آمدنت روز است و گرم است و سرشار

در آستانه ايستاده‌ام به انتظار،بازآی...

و پروردگار يک دوره سه ماهه آمادگی دوزخ در زمين برپا نمود

باشد که تابستان مشتی باشد نمونه خروار!